Dlaczego rzucanie razem z innymi pomaga

Co pokazują badania

Najmocniejsze dowody dotyczą zorganizowanych grup. Przegląd Cochrane z 2017 roku obejmujący 66 randomizowanych badań wykazał, że grupowa terapia behawioralna zwiększała odsetek osób, które rzuciły, w porównaniu z samymi materiałami do samodzielnej pracy (współczynnik ryzyka 1,88, dowody o umiarkowanej pewności). Te grupy prowadzili terapeuci, więc wynik nie przenosi się automatycznie na każdą społeczność internetową.

Społeczności internetowe są słabiej zbadane, ale sygnały są zachęcające. W badaniu społeczności internetowej BecomeAnEX z 2017 roku nie paliło 20,7% aktywnych członków, w porównaniu z 7,7% osób, które ze społeczności nie korzystały. To korelacja, a nie dowód przyczynowości: osoby, które dołączają, mogą być od początku bardziej zmotywowane.

Według osobnego przeglądu Cochrane samo poproszenie partnera lub przyjaciela o wsparcie nie poprawia długoterminowych wyników rzucania. Liczy się raczej regularny kontakt z ludźmi, którzy rozumieją, przez co przechodzisz.

Jak dobrze korzystać ze społeczności

• Rozmawiaj z osobami na tym samym etapie co ty: pierwszy tydzień wygląda zupełnie inaczej niż drugi miesiąc.
• Pisz, gdy głód się zaczyna, a nie dopiero po zapaleniu.
• Odpowiadaj innym: kiedy pomagasz komuś przetrwać głód, wzmacniasz własne postanowienie.
• Dziel się małymi sukcesami. Trzeci dzień też zasługuje na świętowanie.

Społeczność Freewill

Freewill ma społeczność na żywo podzieloną według etapów: „Przygotowanie”, „Pierwszy tydzień”, „Drugi tydzień”, „Tydzień 3”, „Tydzień 4”, „Miesiąc 2” oraz „Ci, którzy rzucili” dla osób, które mają pierwsze tygodnie za sobą. Jest pokój „Moment głodu”, pokój „Zaczynam od nowa” na czas po potknięciu, pokój „Ogólny” oraz pokoje o stresie, pytaniach, książkach, filmach i muzyce. Wiadomości przetłumaczysz jednym dotknięciem, a wydarzenia społeczności dają wszystkim wspólny cel, na przykład 100 000 niewypalonych papierosów razem.